Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
6 / 4 / 2025

Το dwrean.net έχει γράψει για τον καινούργιο νόμο της Αγίας Κυβέρνησής μας περί καταπολέμησης της πειρατείας. Δεν ξέρω αν ο κ. Οικονομίδης συμφωνεί ή διαφωνεί. Είναι πολύ αντικειμενικά και δημοσιογραφικά γραμμένο το άρθρο, και προτείνει, μάλιστα, και κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Δεν εκφέρει γνώμη, και ίσως έτσι θα έπρεπε να είναι αν θέλεις να κρατάς ένα επίπεδο ουδετερότητας και δημοσιογραφικής αντικειμενικότητας στο site.

Εγώ εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, δεν είμαι τόσο ουδέτερος (περισσότερο ουδέτερος είμαι στο βασικό μου website)· είναι απλά το προσωπικό μου ιστολόγιο, όχι ειδησεογραφικός ιστότοπος, οπότε μπορεί ή να παρουσιάζω γαμάτα γκράφιτι ή και, κατά περιόδους, να ρίχνω καντήλια αν δω κάτι που μου φαίνεται απαράδεκτο.

Και αυτός ο νόμος μού φαίνεται απαράδεκτος.

Κάνω copy/paste το κείμενο από το dwrean.net σε περίπτωση που δεν έχετε κλικάρει το link, αλλά και για λόγους πληρότητας.

• 750 ευρώ για ιδιώτες χρήστες που παρακολουθούν παράνομα ταινίες, σειρές ή αθλητικά γεγονότα.
• 1.500 ευρώ για δημόσιες προβολές σε χώρους όπως καφετέριες ή ξενοδοχεία.
• 5.000 ευρώ για όσους διακινούν ή εκμεταλλεύονται εμπορικά το παράνομο περιεχόμενο.
BONUS: Σε περίπτωση υποτροπής, τα πρόστιμα διπλασιάζονται.

Είχα αναφερθεί ξανά σε αυτό, δύο φορές, όταν διάβασα να μας κράζουν διεθνώς στο Torrent Freak. Κι αν νομίζετε ότι θίγομαι προσωπικά από αυτό τον νόμο, έχετε δίκιο. Θίγομαι. Ηθικά. Όχι πρακτικά. IPTV δεν χρησιμοποιώ, έτσι κι αλλιώς. Και στην Ελλάδα αυτός ο νόμος φαίνεται να χτυπά περισσότερο όσους ήθελαν να βλέπουν αγώνες και άλλα αθλητικά, που εγώ ποτέ δεν τα έβλεπα, πάντα με έκαναν να βαριέμαι, και ούτε τώρα στα γεράματά μου σκοπεύω ν’αρχίσω να τα βλέπω.

Αλλά, όπως είπα, με θίγει ηθικά που υπάρχει τέτοιο έκτρωμα (ανάμεσα σε πολλά άλλα, δυστυχώς, εκτρώματα) στη χώρα όπου ζω. Και με εκπλήσσει, δε, το πόσο λίγο ενδιαφέρον γι’αυτό το θέμα έχω δει από Έλληνες. Εκτός από εμένα, το dwrean.net, και τον τύπο που έστειλε το νέο στο Torrent Freak (και γίναμε ρόμπα) δεν έχει τύχει να δω κανέναν άλλο να το σχολιάζει καν.

Δεκτό ότι σε τούτη τη χώρα υφίστανται και πιο σημαντικά προβλήματα, αλλά κι αυτό δεν είναι αμελητέο. Πέρα από το ότι είναι, καταφανώς, ακόμα μια προσπάθεια της Αγίας Κυβέρνησης να αρμέξει (πάλι) λεφτά από τους άμοιρους πολίτες, υπάρχει και ένα θέμα προσωπικού απόρρητου το οποίο ξεδιάντροπα παραβιάζουν. Οι πάροχοι (ISP) κανονικά δεν πρέπει να συνεργαστούν με αυτό το μέτρο. Δεν έχουν δικαίωμα να δίνουν την IP του πελάτη· είναι προσωπικό δεδομένο. Πόσω μάλλον να συνδέουν την IP με τον ΑΦΜ κάποιου. Τέτοιο πράγμα μπορεί να γίνει μόνο με εντολή εισαγγελέα, σε συγκεκριμένες μόνο περιπτώσεις, όχι μαζικά και αυθαίρετα.

Αλλά, βέβαια, η Νέα Δικτατορία έχει αποδείξει πολλαπλώς, τα τελευταία χρόνια, ότι δεν δίνει σημασία σε τέτοιες "κωλοφυλλάδες άνευ λόγου" όπως το Σύνταγμα... Ώρες-ώρες, αναρωτιέσαι αν εξακολουθούμε να ζούμε σε φιλελεύθερη κοινωνία ή σε καμιά χούντα.

Αν θέλουν να πατάξουν την πειρατεία υπάρχουν και καλύτεροι τρόπο απ’το να παραβιάζουν ξεδιάντροπα τα προσωπικά δεδομένα και να ρίχνουν πρόστιμα σαν τυχαίες πιστολιές αποδώ κι αποκεί. Θα μπορούσαν απλώς να αυξήσουν τις πηγές δωρεάν θεαμάτων ώστε ο άλλος να μην έχει ανάγκη να πηγαίνει σε πειρατικές ιστοσελίδες – πράγμα που έχει εν μέρει γίνει, νομίζω, από το ertFlix (χωρίς να είμαι 100% σίγουρος, γιατί προσωπικά δεν τους παρακολουθώ), και μπράβο τους.

Όμως έχει καταντήσει σύνηθες πλέον οι κυβερνήσεις να μην ενδιαφέρονται για τη βελτίωση της ζωής μέσα στη χώρα, αλλά να ενδιαφέρονται περισσότερο για το πώς θα μαζέψουν χρήματα (γιατί μας έχουν καταντήσει χρεοκοπημένους με τις ιδιοφυείς τους ενέργειες και δεν ξέρουν από πού να μπαλώσουν το πλοίο που μπάζει) και, μάλιστα, με κάτι τρόπους που μοιάζουν τελείως ληστρικοί.

Εκτός των άλλων, σκεφτείτε μόνο τις «παρενέργειες» που μπορεί να έχει αυτό το τελευταίο τρομερό σχέδιο πάταξης της πειρατείας: Μπορεί κάποιος να πηγαίνει σε πειρατικά sites από την IP του... ξαδέλφου του! η οποία, φυσικά, θα παραπέμπει και στον ΑΦΜ του ξαδέλφου του· και θα πληρώσει πρόστιμο άνθρωπος άσχετος. Η IP δείχνει απλώς μια γραμμή· δεν μπορείς, όμως, πάντα να γνωρίζεις ποιος ακριβώς χρησιμοποιεί αυτή τη γραμμή. Μπορεί να έχει μπει ακόμα και κάποιος παράνομα, υποκλέπτοντας τον κωδικό ασφαλείας του rooter.

Όλα αυτά σε κάνουν πραγματικά να αναρωτιέσαι αν οι άνθρωποι που βγάζουν τέτοιους νόμους έχουν καμία ιδέα για το πώς λειτουργεί η τεχνολογία – πέρα από τα άλλα όργια περί προσωπικών δεδομένων.

 

 

Επίσης . . .

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]